ห่างหายจากพื้นที่ตรงนี้ไปนานมาก
1 เดือนที่ผ่านไป
ไปช่วยงานเดี่ยวมา
ไป 6 โมง กลับบ้าน เที่ยงคืน
สนุก และเหนื่อย
แต่ระหว่างทางก็มีอะไรสนุกๆ เรื่องประทับใจเยอะดี
ได้รู้จักเพื่อนใหม่
ได้เปิดมุมมองใหม่
สนุกดี
รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ
เหมือนชิ้นส่วนจิ๊กซอล
รอวันที่เราจะต่อมันเต็ม
(ซึ่งไม่รู้จะเต็มเมื่อไหร่ ในเมื่อเรื่องมันมีทุกวัน)
วันนี้ก็เอาเสียหน่อย
4 ปีมีครั้ง พลาดไปแล้วคงเสียดาย
-.-”
อยู่ๆ ก็ได้ปรัชญาเซน มาแบบไม่ตั้งใจ
เรื่องมันเกิดจากวันนั้น
รีบร้อน หรืออึดอัดก็ไม่รู้
ก็เลยลองปรับเข็มขัด ถ้าไปจากอีกรูที่เคยใส่
หลวมซะ
แต่มันก็สบายไม่อึดอัด
พาลสงสัยไปถึงพวกฮิปฮอป
ใส่กางเกงจะหลุดตูดแล้ว
สงสัยว่าเขาสบายตรงไหน??
สบายตรงที่มันจะหลุดไม่หลุดนี่เหรอ??
บางวันต้องไปผู้ใหญ่บางท่าน
อย่างเป็นทางการ
ตื่นเต้น จนใส่เข็มขัดผิดรู
แน่นซะ แต่มันก็ดูเรียบร้อย
แต่มันกอึดอัด หายใจแทบไม่ออก
วันไหนไม่อยากกินอะไรมากแนะนำให้รัดเข็มขัดแน่นๆ
ปรัชญาเซนก็คือความพอดี
ทุกอย่าง มันมีความพอดี พอเหมาะ
อต่ก็อยู่ที่ว่า จะเอาไปใช้ในโอกาสไหน จังหวะอะไร
ตื่นนอนมากับการเข็บนิ้วมือ เฉพาะนิ้วโป้งทั้งสองข้าง
พยายามคิดว่า
เพราะอะไรทำไม
จะนอนทับก็ไม่น่าใช่
สงสัย
สงสัย
…
.
และเมื่อวานก็ได้คำตอบ
เพราะเราไปเป็นคนแจกหมอนนั่นเอง
แจกจริงๆ หมอนอิงสามเหลี่ยม
วันละประมาณร้อยใบ
แล้วเราเอานิ้วโป้งคีบไว้
หมอนมันหนัก
เราต้องเก็ง
เราเลยเจ็บ
เจ็บนี่ยังพอทนได้
แต่หายสงสัยว่าเจ็บเพราะอะไร
สบายใจกว่า
เพราะรู้ที่มาที่ไป
ไม่ใช่อยู่ๆ ก็เจ็บ
อันนั้นทั้งเจ็บ
แถมสงสัย คาใจ
