Simple is the Best

ทำไปทำมาเรื่องมีตติ้งอุดมทีมก็ยิ่งใหญ่เหมือนกัน
ตอนแรกคิดว่าไม่กี่คน 10 ต้นๆ
แต่ตอนนี้ จะ 30 คนแล้ว
แบบว่าพ่วงกันไปมา

และคนที่ดิวยังสนใจสั่งเสื้อเพิ่มอีก
เราก็ดีใจ แต่อีกใจก็อยากจะจบมันเสียที
เพราะมันกลายเป็นเบี้ยหัวแตก ที่เราสำรองเงินตัวเองออกไปก่อน
แล้วตามเก็บทีละน้อย
เฮ้อ…

มาเรื่องมีตติ้งดีกว่า
ก็ตั้งใจทำป้ายชื่อ ห้อยคอ
แล้วให้พี่อุดมเซ็นให้ครบคน
มันจะได้กำไรหลายทาง
ทั้งเป็นที่ระลึกและของสะสม
หวังว่าคนที่ไปจะชอบ

ส่วนฝั่งทางพี่อุดมไม่ว่าง เพราะไปต่างประเทศ
เลยส่งของมาร่วมทำบุญโดยการแจกให้น้องๆ แทน

(เรายังอยากได้เลย)

ภาระกิจนี้จะผ่านพ้นไปได้ด้วยดีหรือไหม
เสาร์นี้ รู้กัน…

ไปเซตคอมที่พารากอน
ยิ่งใหญ่มาก เหมือนจะหรู
แต่เอาเข้าจริง ก็แค่ไปต่อคอมพิวเตอร์ง่ายๆ

จากนั้นไป shop คอนเวิด ซื้อรองเท้าอุดม
งาน art ต้องรีบซื้อก่อนหมด และคอลเล็กชั่นใหม่จะออก
เดี๋ยวของหมด อด art

อีกอย่างเขาลด 50% ด้วยแหละ
(ไม่ลดคงไม่ได้ซื้อ)

จากนั้นก็ไปหาพ่อ
พ่อมางานแต่งงานลูกเพื่อนพ่อ
เราก็เลยแวะไปหา
เขาเลี้ยงง่ายๆ
แต่ที่เราชอบ เรียกว่า เนื้อลาย
เนื้อมีลายจริงๆ
เวลากินก็เอาลวกกับน้ำซุป แบบแจ่วฮ้อน หรือจิ้มจุ่มน่ะ
อร่อยมาขอบอก

กินเนื้อไปครึ่งกิโลเห็นจะได้
… วันหลังต้องหากินอีก
ไม่ก็คิดเปิดร้าน ขายเองเลย
อร่อยขนาดไหนคิดเอาเอง…

แล้วก็ไปต่อที่บ้านคุณอุดม
เพื่อเอารองเท้าไปเซ็น
แถมข่าวมีตติ้งให้คุณอุดม

ได้ข่าวว่าเขาจะไปญี่ปุ่น
มีตติ้งกับเราคงไม่ได้ไป

ตอนนี้ก็เตรียมตัวหลายอย่าง นับคน นับของ
เตรียมไปแจก ชักเยอะ…

แต่ก็ดีเนอะ ถือว่าได้รู้จักคนเพิ่มขึ้นอีก 40 คน!!

จู่ๆ เพื่อนที่ทำงานก็ถามว่ากระจกโค้งที่เราเคยมีหายไปไหน
เราก็ตอบไปว่า เอาไปที่บ้านแล้ว
เพราะว่า เราโดนผีหลอก!!

เพื่อนยิ่งสงสัยกันใหญ่เลยว่าโดนยังไง

เราก็บอกไปตามสูตรว่าไม่รู้ว่าจริงหรือคิดเอาเอง
มันเหมือนแบบว่าจะจริงก็ไม่ใช่ จะฝันก็ไม่เชิง
ผสมๆ กัน

เป็นยังไงเพื่อนถาม

เราก็บอกว่า เป็นผู้หญิง ใส่ชุดขวา ผม ยาว เห็นแค่นี้
แล้วที่ห้องมันตรงกับสะพานลอย
ก็เลยเอาไปติดแก้เคล็ด

แต่หลังจากเจอก็ไปทำบุญ ทำสังฆทาน กรวดน้ำไปให้

เหอเหอเหอ
คุยอะไรก็ไม่รู้เนอะ
วกไปเรื่องผีได้ซะงั้น

ว่าแต่พักนี้ จิตเราไม่นิ่งเลย
ฝันวุ่นวายมากมายมหาศาล
ไม่ค่อยชอบเลย
เพราะมันเหนื่อยอย่างที่บอก