เมื่อวานที่บ.มีเลี้ยงปีใหม่
มีเรื่องไม่คาดหวัง
พี่โน้ต อุดม มากับพี่ต้อม ยุทธเลิศ
แถมยังมีพี่พิงอีกต่างหาก
สามคนนี่คัดมาแล้วทั้งนั้น..
แต่ไอดอล วันนี้คือ พี่ต้อม ยุทธเลิศ
พึ่งได้อ่านบทสัมภาษณ์พี่เขาอย่างจริงจังเมื่อไม่กี่วันก่อน
ชื่นชมตรงที่เขามีความมานะมากๆ
วันนี้ก็ฟังเขาคุยกัน เล่าเรื่องอะไร ซึ่งมันทำให้เราได้แรงเยอะมาก
ภาพหน้าฉาก ตอนที่เขายังไม่ดัง อาจเคยได้ยินแค่ว่าไปแกรมมี่ ไปหาเสี่ยนู้นนี่
แต่เมื่อคืน พี่เล่าว่าไปหาแม้กระทั่งโรงหนังเก่าๆ ที่มีนบุรี
ที่มันเจ๊งแหล่ไม่เจ๊งแหล่
แต่พี่ก็ยังไป
(เรื่องนี้เหมือนคำนึงที่นึกได้เลย
โอกาสมีเสมอ… แม้ภาวะที่แล้งไร้)
เราต้องมีความมุ่งมั่น
ยกตัวอย่างไปถึงไทเกอร์วู้ด เขาไม่ได้ตีกอล์ฟเก่งอย่างเดียว
ยังเดาะลูกกอล์ฟด้วยไม้กอล์ฟยังทำได้เลย แถมง่ายอีกด้วย
พี่ต้อมบอกว่า ไม่เชื่อหรอกว่ามันเป็นพรสวรรค์
แต่มันการฝึกฝนอย่างจริงจังมากกว่า!!
ถ้าเราทำอะไร แล้วมุ่งมั่น มันต้องสำเร็จ
แต่ถ้าจะเอาภาษาง่ายๆ ก็
‘กัดไม่ปล่อย’ ทำอะไรแล้วทำจริง
โคตรจะได้แรงเลยเมื่อคืนนี้
แถมพี่โน้ตยังมาการันตี ความสู้ชีวิตของพี่ต้อมอีก…
ยิ่งโคตรนับถือเลย!!
ภาพตัดกลับมาที่ออฟฟิศ
วันนี้มีเลี้ยงอาหาร เราก็ได้ไปร่วมวงพงไพบูลย์กับเขา
แล้วจู่ๆ ผู้บริหารก็คุยกันเรื่องพนักงาน
บอกพวกพนักงานไม่คิด
เราให้โอกาสอะไรมากมาย
แต่พอคิดว่าแน่ แล้วจากไป
อย่างให้ไปเรียน เพราะขอ ก็ให้
แต่พอเรียนจบแล้วออก
อ้าว นี่เราส่งคุณเรียน
แต่พอคุณเรียนจบแล้วชิ่งเหรอ
ถ้าจะออก ก็ออกเลย
ไม่ต้องรอ
อ้าวนี่มันเรานี่หว่า!!
อนาคตนี่มันไม่แน่จริงๆ
พี่บ.ก. วชิรา ก็ทิ้งประโยคเด็ดก่อนกลับบ้านเมื่อคืน
“อยากทำอะไรก็รีบๆ ทำนะ
เวลามีน้อย”
